سوگنامهء غزنی از محمود حکیمی

دیدی که غزنه بار دگر غور گشته است؟ چشمان پهره دار شما کور گشته است؟ دیدی ایاز و حضرت محمود رفته است در چشم ما و چشم شما دود رفته است "طالب" نه باز ایل "جهانسوز" آمده است شب این چنین به نیمه امروز آمده است کو آن ابوذری که ببوسد تفنگ را *هشتاد و شش جنازه دو دهمزنگ را دیدی که غزنه "موصل" و شهر "حلب" شده موسیچه های کوچه ما جان به لب شده دیدی که استخوان "سنایی" فروش شد در ملک و مهد حضرت "سلمان" خروش شد دیدی که غزنه وجه تعامل شده عزیز! قربانی صدارت کابل شده عزیز! موسیچه های شهر من آزاد می شود؟ کرکس برون ز کوی "نوآباد" می شود؟ دیدی که غزنه بار دگر غور گشته است بیمار گشته خسته و رنجورگشته است تو خسته ای و حال من از تو خراب تر کابل برای تشنگی کامت سراب تر دیروز ارگ و چک چک بسیار بوده است الدنگ بد قواره چه هشیار بوده است دیروز بر جراحت جانت نمک زدند بر تشنگی کام و زبانت نمک زدند تو خسته ای و جان تو در چنگ زاغ ها نوک میزنند به مغز من اینجا کلاغ ها *الدنگ بد قواره چه مسرور می شود وقتی که غزنه بار دگر غور می شود